zaterdag 23 september 2017

Pontremoli - Aulla 32 km

Ik sta vroeg op, want er staat 32 km op het programma. En dat na de etappe van gisteren! Mijn benen en knieën zijn nog stijf. Gelukkig is de route vandaag wel lang, maar weinig klimmen en dalen. Het gaat vooral door bos, met uitstapjes naar plaatsjes of kerken in de buurt. Nu lijken al deze plaatsen en kerken bovenop een berg gebouwd. Wat vroeger vast heel strategisch was, maar nu een aanslag op mijn benen. Vooral de lange trap omhoog maar het plaatsje waar niet zo veel te zien was, kostte veel moeite. Toch ging het vandaag best goed. De stijgingen en dalingen waren over het algemeen niet zo steil en dan gaat het nog prima. Zodra het echter iets te veel werd gingen mijn benen en knieën opspelen. Voetje voor voetje naar beneden helpt dan om alles niet te veel te belasten.

De etappe was mooi, maar niet erg noemenswaardig. Stukken door boomgaarden en landbouwgebied en veel bos met veel modder en plassen. Bijzonder was wel de man die vanuit zijn tuin 'pelgrimstafereeltjes' uitgesneden in walnoten verkocht. Hij had helemaal een pelgrimsalarm ingesteld, zodat er een bel af ging als je langs zijn tuin liep. Tja, en probeer dan maar eens nee te zeggen 😉 Maar ze waren ook echt erg leuk! Best een aardig handeltje. Ik begreep dat het geld naar de paus ging, maar volgens mij heeft die geld zat. Maar wat maakt het ook uit.

Verder gebeurt er weinig onderweg. De laatste afdaling naar Aulla, met nog 5 km te gaan, dus moe en geen zin meer, was nog even aardig steil. Mijn benen protesteren enorm, maar ik moet toch verder. Dus heel langzaam en voorzichtig omlaag. Ik heb in Aulla een hotel. Na zo'n lange tocht is wat privacy wel prettig. De laatste nachten in de hostels had ik dat ook, maar zeker weet je dat nooit. Nu kon ik ongegeneerd instorten 😉

Als ik na de douche even gelegen heb, voel ik pas goed hoe moe en pijnlijk mijn benen zijn. Alles wordt stijf 😕 Dan maar goed eten voor een snel herstel. Ik kan nog steeds niet echt wennen aan de Italiaanse menu opbouw. Eerst kun je voorafjes nemen, die sla ik meestal over. Dan komt de eerste gang, die bestaat uit pasta met een hele simpele saus ( vooral niet te veel vlees of groenten). Dan volgt een vleesgerecht waar je dan weer salade of friet bij kunt bestellen. Als je dan nog niet vol zit, is er nog kaas en dessert. En natuurlijk de twee slokken koffie niet vergeten! Waar ze hier hun vitaminen uit halen weet ik niet, want groente is schaars of moet je apart bestellen. Ik kies voor gnocchi met pesto en een biefstuk met rozemarijn. En dat is denk ik wel de lekkerste biefstuk die ik ooit heb gehad! Thuis dus ook eens proberen. Daarna nog wat 'administratie' doen en dan slapen. Ik ben echt enorm moe. Komende dagen doe ik het rustig aan. Hopelijk herstelt alles dan weer een beetje!



Lucca - Rotterdam

De echt laatste dag is aangebroken. Als ik wakker word realiseer ik me dat ik vanavond weer in mijn eigen bed lig. Lekker, maar ook altijd j...