woensdag 21 augustus 2019

Ik ben weer op weg

Al om vier uur gaat de wekker, want om 7.15 moet ik in het vliegtuig zitten naar Pisa. Ik ga de laatste twee weken lopen van de Via Francigena, van Siena naar Rome. Met de eerste metro en de eerste bus naar het vliegveld in Rotterdam. Het is nog vakantietijd, dus druk, maar alles gaat nog redelijk snel. Al om negen uur sta ik in Pisa. Nog wel wat beduusd en nog niet helemaal wakker!


https://drive.google.com/uc?export=view&id=127EdBJYTm4fqpoGmgdMlK91E1Tjlkp4z


Vanuit Pisa is het nog twee uur met de trein naar Siena, met een keer overstappen. Het landschap is gelijk typisch Toscaans en ik blij naar buiten kijken, zodat het hopelijk tot me doordringt dat ik echt in Italië ben. Af en toe vallen mijn ogen echter dicht. Ik ben best moe van de afgelopen drukke weken en het midden in de nacht opstaan! Gelukkig gaat ook deze reis voorspoedig en al om twaalf uur sta ik bij het hotel. Mijn kamer is pas over eenbuurtje klaar, dus besluit ik eerst te lunchen. Ik kies een gezellig restaurant in een klein steegje waar ik risotto met een wijntje bestel. En een lekker toetje! Na het eten is de kamer klaar en houd ik nog maar even een siësta.


https://drive.google.com/uc?export=view&id=1nTlrMTvd35UZF-c7Sq1p6Cx3EH2eSFtg


https://drive.google.com/uc?export=view&id=1E65-b_OYmsYiGebc6JYCgqHEcJ3gbFp2

Verkwikt wordt ik weer wakker en loop een rondje door de stad. Natuurlijk loop ik even langs het beroemde Plaza del Campo.

https://drive.google.com/uc?export=view&id=1udD_IsF7C0aX13wTWi1yP65rrPFfYSIW


Daarna volg ik de bordjes naar een prachtige kerk. De rust in de kerk is fijn na al het gereis, en ik blijf even zitten. 

https://drive.google.com/uc?export=view&id=1nYWuww19KN2XC_j0mVAH6Z63SBwCtugr


https://drive.google.com/uc?export=view&id=1wP2_ZySRDY86bT9jQb_5TPULk3BTd_yL


https://drive.google.com/uc?export=view&id=1PQcy3JiSNtxdh3siphSftV-6buWnrcyN

Daarna dwaal ik nog wat rond, maar ga al snel naar het hotel terug om wat te eten. Ik had nog wat van huis meegenomen, wat ik heb aangevuld met een potje lokale pastasaus. Dat smaakt prima. Vanavond even tot rust komen en vroeg naar bed!

Helaas laden de foto’s niet op, dus ik ga even kijken of ik dat nog kan verbeteren!

dinsdag 11 juni 2019

Oefenen voor de laatste etappes

Dit jaar zal ik dan toch echt Rome gaan bereiken! Op 21 augustus vlieg ik naar Pisa en reis ik door naar Siena, waar ik vorig jaar ben geeindigd. In twee weken tijd loop ik dan naar Rome. Ik ben al hard aan het oefenen! Want een herhaling van vorig jaar, waarin het allemaal wat te zwaar was en ik de laatste dagen niet meer heb kunnen lopen, wil ik niet! Vanaf 21 augustus dus het laatste deel van mijn reis, weer te volgen op esthernaarrome.blogspot.com.

maandag 15 oktober 2018

Terug naar huis

Vanochtend had ik nog de hele dag in Siena. Ik heb nog een rondwandeling door de stad gemaakt met een audiogids die ik van internet had gehaald. Dat was best leuk om te doen. Zo leer je nog eens wat over de stad. Op El Campo, het centrale plein, zijn de voorbereidingen voor de paardenrace volgende week druk aan de gang. Van de audiogids leer ik dat de race zelf maar 90 seconden duurt! Ze rijden drie rondjes over het plein! Maar dat doen ze al 400 jaar, dus het zal een spektakel zijn. Kaarten zijn nog te koop!

Bij de Tourist Information haal ik de stempel van Siena voor mijn pelgrimspaspoort. Stel dat ik niet meer terug kom, dan heb ik in ieder geval Siena ‘gehaald’.

Als laatste geniet ik vanaf een terras met risotto van het uitzicht op de Kathedraal op de andere heuvel. Jammer om weer terug te gaan, maar door het ziek zijn ben ik er wel aan toe. De vakantie voelt niet af, maar ik heb ook niet echt zin om verder te lopen. Eerst maar weer helemaal fit worden, dan komt vast de wandellust ook vast weer terug. 

Ik mag nog een laatste stukje lopen naar het station. Als ik de stad uit loop komen de eerste pelgrims van die dag de stad in. Met gemengde gevoelens zie ik ze gaan. Het lopen naar het station gaat prima. Bij de treinreis zit alles mee, waardoor ik dus weer te vroeg op het station ben. Maar ja, als het tegen had gezeten was ik er anderhalf uur later geweest. Nu wachten op de vlucht. Thuis alles nog maar eens laten bezinken en dan zien we volgend jaar wel weer verder!






zondag 14 oktober 2018

Toerist in Sienna

Gisteravond heb ik vanaf een uur of vijf geslapen. Nog niet helemaal in orde denk ik. Ik besluit dan ook om niet meer te gaan lopen dit jaar. Als dat tenminste kan. In Abbadia a Isola komt op zondag geen bus. Ik zal dus de drie kilometer naar Monteregioni moeten lopen. Maar ik heb weer geluk. Pino, de huisbaas van mijn ‘Casa sulla Francigena’ moet die ochtend naar Sienna. Als ik opschiet kan ik meerijden! 

Onderweg stoppen we nog even in Monteregioni, zodat ik daar kan rondkijken. Het is niet groot, dus ik ben snel klaar. Het is ook wel weer een prachtige plek. Als we door de in ochtendnevelen gehulde velden rijden en we pelgrims onderweg passeren doet het pijn dat ik niet kan lopen. Het is jammer de week zo te moeten afsluiten, maar als ik rustig aan doe voel ik me best OK. Dat is even belangrijker dan lopen en me beroerd voelen. 

Dankzij de lift sta ik om tien uur al in Sienna bij mijn hotel. Ondanks dat kan ik na tien minuten wachten al in mijn kamer. Ik neem nog even wat rust en bekijk wat vandaag te doen. Ik besluit naar het enorme complex van Santa Maria della Scala te gaan. Dat was vroeger het pelgrimshospitaal, dus dan sluit ik toch nog in stijl af. Het is een bijzonder complex. De ontvangst van pelgrims werd vroeger serieus genomen. Prachtige kamers vol met fresco’s van vloer tot plafond lagen vroeger vol met pelgrims. Ook nu is er nog een hostel, allen niet in die mooie oude zalen! Misschien kan ik daar volgend jaar slapen! De oude herbergen trekken me toch nog steeds. Het heeft ook iets bijzonders om op zo’n historische plek te slapen!

Tegenover Santa Maria della Scala ligt de Kathedraal. Ik heb een combinatieticket genomen, dus ik kan overal in. De zwart-witte bouwstijl van de Kathedraal is bijzonder. Met een audiogids vermaak ik me wel een tijdje. Ik weet nu van alles over de vloermozaieken, het plafond en de schilderingen. Daarna kan ik ook nog in de crypte. Dit is geen echte crypte, maar waarschijnlijk een oude ingang voor de pelgrims die vanuit het noorden over de Via Francigena aankwamen. Deze ruimte was dichtgegooid en bevindt zich onder de Kathedraal. Ook weer heel toepasselijk dus. Verder bezoek ik het museum en de doopkerk. Vanuit het museum kun je op de enige façade van een nieuw, maar nooit gebouwd, deel van de kathedraal. Van hieraf kijk ik terug op het landschap waar ik de afgelopen week heb gelopen. Het lijkt al weer lang geleden, maar ik heb toch zes dagen gelopen door de heuvels van Toscane. 

Ik loop nog even langs het beroemde plein van Sienna en ga dan terug naar het hotel. Nog even wat rusten voordat ik wat te eten ga zoeken. Gelukkig kon ik vandaag in Sienna nog even genieten van mijn vakantie. Ondanks dat het niet helemaal was zoals ik me had voorgesteld, was het ook wel weer erg mooi! Dit is zeker een prachtig stuk van de Via Francigena. Na vorig jaar twijfelde ik of ik terug zou gaan, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Als toerist begonnen in Lucca en als toerist weer geëindigd in Sienna, wat ook wel leuk was. Weer een stuk van de route naar Rome afgerond!



zaterdag 13 oktober 2018

Toch nog ziek


Ik voel me vanochtend nog slap, maar wel een stuk beter. In de avond leek het wat beter te gaan en ben ik naar de supermarkt gelopen om wat eten te halen. Zo zie ik ook nog wat van San Gimignano. Een mooi plaatsje, maar Disneyland is er niks bij! Alleen maar restaurants en toeristenwinkeltjes!

De hele 28 km lopen durf ik nog niet. Maar de bus nemen voelt ook niet goed en is bovendien erg ingewikkeld met drie keer overstappen. Ik besluit om de bus te pakken naar Colle Val d’Elsa, en nog 12 km of zo te lopen. De bus pakken is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik snap echt niks van de  tijdschema’s hier. Er staan ook nergens busnummers bij. Andere buitenlanders klagen er ook over. Het lukt uiteindelijk de juiste bus te vinden. Een halve dag lopen is met de bus een kwartiertje, dus al snel ben ik er.

Ik heb de route vrij snel weer gevonden. Het eerste stuk gaat langs de weg de stad uit. Het lopen gaat. In heb hoofdpijn en ik voel alle spieren in mijn benen die ik de afgelopen dagen heb gebruikt. Net buiten de stad stop ik om te eten en drinken. Opnieuw overvalt me een soort duizeligheid, net als gisteren. Ik denk dat wat eten en drinken wel helpt. Vol goede moed loop ik verder. De route is ook hier weer prachtig. Wat groener dan de afgelopen dagen. Echt ervan genieten lukt helaas niet. Met iedere stap ga ik me slechter voelen. Ik kan kiezen, terug naar de bus (wat nog best een eind is) of liften. Dat laatste is nog een uitdaging want erg druk is het niet met auto’s. Ik kom een stel jagers tegen en vraag met behulp van google vertaler of ze me misschien mee kunnen nemen naar Abbadia d’Isola. Ik weet nog steeds niet of ze hier wel heen moesten, maar ze willen me in ieder geval wel even brengen.

Abbadia is met de auto nog geen 10 minuten! We volgen een stuk de route van de Via Francigena, dus heb ik niks gemist! In Abbadia is een prachtig hostel, maar ik heb ook hier een B&B geboekt. Deze was wel iets duurder, maar wat ben ik daar nu blij mee. Het is een huisje met keuken en een tuin. Hier kan ik best een middagje doorbrengen!

Het voelt heel onbevredigend om niet te kunnen lopen. Maar een herhaling van gisteren wilde ik echt voorkomen! Alleen morgen is nog over, maar ook dat denk ik niet te gaan doen. Waarschijnlijk wel het eerste stuk naar Montereggioni. Als dat goed gaat kan ik doorlopen, zoniet dan stopt daar de bus. Helaas gaat het deze keer dus niet helemaal zoals gepland.

Grappig is wel dat de route hier langs het huisje loopt. Ik zie dus allemaal pelgrims langs komen. Tot nog toe geen bekende, maar wie weet. Volgend jaar moet ik deze twee etappes maar alsnog lopen. Dan kan ik weer in dit leuke huisje slapen!


vrijdag 12 oktober 2018

Ziek in San Gimignano

Heerlijk geslapen in mijn B&B. Vanochtend geen pelgrims die me wakker maakten, maar vuilnismannen. Tja, het is dus altijd wat! Vandaag begon voorspoedig! De zon scheen en de route was prachtig. Het liep vandaag weer door de heuvels, maar dit keer vol met wijnranken! Onderweg kwam ik verschillende wijnboerderijen tegen. Je kon natuurlijk overal proeven, maar zo vroeg in de ochtend nog niet. Met de warmte en het wandelen erbij waarschijnlijk ook niet zo’n goed idee. De temperatuur liep aardig op, maar op zich ging het goed. Het ging door lanen met cipressen en prachtige landgoederen! Opnieuw dus genieten. Ongeveer halverwege neem ik een langere pauze en ineens stort ik in. Ik dacht misschien te weinig gedronken (terwijl ik toch twee liter op had), dus extra drinken. Het lijkt wat beter te gaan en vol goede moed loop ik verder. Het lopen gaat op zich goed. Ik ben niet moe en vind het niet speciaal zwaar, maar ik voel me nog steeds niet lekker. Ik besluit de korte route langs de weg te nemen naar San Gimignano, dat ik in de verte al zie liggen. Het is dan nog ongeveer 5 km. Al snel komt de officiele route er weer bij. Ik heb vooral een klim naar de top van een heuvel en weer omlaag afgesneden. De rest van de route gaat langs de weg.

Als ik de poort van San Gimignano door ga is het gelijk druk. Restaurantjes, souvenierswinkels en veel toeristen. En ik helemaal bezweet en niet zo lekker daartussen! Gelukkig is het hotel vlakbij. Eigenlijk kan ik pas om drie uur inchecken, maar blijkbaar zie ik er zo beroerd uit dat ik toch alvast naar de kamer mag! Daar ben ik heel blij om. Na een douche stort ik in op bed. Tot nog toe ben ik dat bed niet uitgekomen. Wel jammer, ben je in een van de mooiste plaatsjes in Toscane en lig je in bed :-(

Inmiddels voel ik me weer wat aansterken. Hopelijk kan ik dus straks nog even rondkijken. Verder maar even afwachten of ik me morgen fit genoeg voel voor de 28 km die ik moet afleggen. Zo niet, dan rijdt hier ook gewoont een bus. Zou wel erg jammer zijn.


donderdag 11 oktober 2018

Pittig dagje

Als ik rond negen uur vertrek is het bewolkt. Aan de straat te zien heeft het vannacht geregend. Ondanks dat het bewolkt is, is het warm, klam en vochtig. Alleen van de lucht wordt je al nat! Na het dorp klimt de route al snel omhoog langs de weg. Het volgende plaatsje is de laatste mogelijkheid om nog wat inkopen te doen voor de 25 km van vandaag. Het is er dan ook vol met pelgrims! Daarna klimt het nog even langs de weg verder, om vervolgens een landweg in te slaan. De route is prachtig! Dit is denk ik de mooiste dag tot nog toe in Italie! Het Toscaanse heuvellandschap overal om je heen. Na een flink stuk klimmen, ik heb me toch wat vergist in de heuvels hier, blijft de route een tijd over de kam van de heuvel lopen. Natuurlijk weer even omlaag en terug omhoog, om weer de kam te volgen.

Het is nog steeds bewolkt, wat de route een bijzondere sfeer geeft. De zo bekende gele heuvels zijn nu verschillende tinten bruin. De oogst is binnen gehaald en de aarde ligt te wachten op nieuwe zaden. De omgeploegde klei wisselt af met olijfgaarden, wijnranken, bos en akkerland. Het is vandaag echt genieten. Het grootste deel van de route is het genieten in stilte. Alleen bij de rustplekken kom ik andere pelgrims tegen. Soms loopt er iemand in de verte, maar verder voelt het als alleen op de wereld.

Naast genieten is het toch ook wel hard werken. Ondanks dat ik ieder jaar minder meeneem, lijkt de rugzak nog steeds even zwaar. Zodra de route omhoog gaat nog eens extra! Maar misschien ben ik gewoon nog niet gewend aan het lopen met de rugzak. Mijn voorbereiding dit jaar was niet zo goed, want het waren toch geen hoge bergen! Nou, hoog of niet, pittig is het wel!

Het laatste stuk is weer langs de weg, en ook Gambassi Terme ligt natuurlijk boven op de berg! Ik slaap vanaf vandaag alleen nog in B&B’s. Gisteren was het erg druk in de herberg. Er was een erg aanwezige groep, en maar twee badkamers/WC’s. Iedereen ging ‘s nachts natuurlijk nog een keer naar de WC en ‘s ochtend weer vroeg opstaan met veel gepraat. Ineens was ik de herberg zat. Al jaren neem ik mij voor om alleen in B&B’s te slapen, maar de kosten brengen me toch steeds terug naar de herbergen. Nu ik niet zo lang ga, wil ik toch eens de B&B’s proberen. Vanavond dus de eerste.

De B&B ligt aan de route, aan het centrale plein met een balkon dat uitzicht geeft over de heuvels. Ik hoef niet te wachten tot ze open gaan! Als ik aankom vindt ik een schone en gezellige kamer. Na de douche kan ik heerlijk even bijkomen op bed. Geen mensen die in en uit lopen of herrie maken. Al mijn spullen kan ik neergooien en pas morgen weer opruimen! Geen wachtrij voor de douche! Heerlijk! Ik kan hier denk ik wel aan wennen! Onderweg kom ik genoeg mensen tegen voor een praatje. Bovendien zitten in de andere twee kamers hier ook pelgrims die geen zin hebben in herbergen! Vanavond dus heerlijk rustig slapen, zonder drukte op de WC’s of vroeg vertrekkende pelgrims!


Ik ben weer op weg

Al om vier uur gaat de wekker, want om 7.15 moet ik in het vliegtuig zitten naar Pisa. Ik ga de laatste twee weken lopen van de Via Francige...